Drugi
Different Point of View
Filmy Tomasza Wolskiego
Podczas drugiej odsłony autorskiego projektu „Different Point of View”, uczestnicy przedsięwzięcia zagłębili się w obraz „Szczęściarzy” (2006) oraz „Kliniki” Tomasza Wolskiego. Ten pierwszy, przedstawia obraz trzech pokoi w krakowskim Urzędzie Stanu Cywilnego, w których odbywają się rejestracje urodzeń, zgonów oraz zaślubin. Reżyser poprzez ciekawy, a zarazem popularny zabieg obserwacji ujawnia wizerunek, swoistą twarz, Naszej codzienności i nieprzewidywalnego losu, w których nie braknie sekwencji unaoczniających interpersonalne relacje pomiędzy kobietą, a mężczyzną. W przypadku „Kliniki” (2009) mamy do czynienia z portretem pacjentów polskiego szpitala oraz lekarzy rozmawiających z nimi o typowości życia, smutkach i radościach. Film staje się de facto podsumowaniem drogi życia.
Drugie spotkanie z OKIEM!
Realizacja drugiej edycji projektu „Different Point of View” miała miejsce 21.04.2012 r., o godz. 18:00, w siedzibie Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Żarowie (kawiarnia Qltura Cafe: Żarów, ul. Piastowska 10A). Organizatorem przedsięwzięcia był Tomasz Nycz (dziś Fundacja Inicjatywa B). Patronat nad wydarzeniem objęli: HBO Polska (udostępnienie licencji filmowej).
O projekcie kilka słów...
Celem projektu „Different Point of View” jest budowanie świadomości artystyczno-estetycznej poprzez środek wizualny jakimi są: film dokumentalny, film fabularny oraz animacja. Subiektywne spojrzenie na świat twórców szeroko pojętego filmu odbije się na społeczeństwie, lokalnej wspólnocie, w postaci ambitnego kina. Projekt „Different Point of View” organizowany jest przez Tomasza Nycza (dziś Fundacja Inicjatywa B)! Podczas drugiej odsłony autorskiego projektu „Different Point of View”, uczestnicy przedsięwzięcia zagłębili się w obraz „Szczęściarzy” (2006) oraz „Kliniki” Tomasza Wolskiego. Ten pierwszy, przedstawia obraz trzech pokoi w krakowskim Urzędzie Stanu Cywilnego, w których odbywają się rejestracje urodzeń, zgonów oraz zaślubin. Reżyser poprzez ciekawy, a zarazem popularny zabieg obserwacji ujawnia wizerunek, swoistą twarz, Naszej codzienności i nieprzewidywalnego losu, w których nie braknie sekwencji unaoczniających interpersonalne relacje pomiędzy kobietą, a mężczyzną. W przypadku „Kliniki” (2009) mamy do czynienia z portretem pacjentów polskiego szpitala oraz lekarzy rozmawiających z nimi o typowości życia, smutkach i radościach. Film staje się de facto podsumowaniem drogi życia.
Można śmiało stwierdzić, iż film dokumentalny dysponuje szeroką gamą kategorii, opisujących formy ekspresji, które w tej dziedzinie twórczości mają na celu unaocznienie faktów i informacji, reprezentujących specyficzne mechanizmy warunkujące mentalność, sposób bycia oraz egzystencję człowieka. Dokument jest subiektywnym spojrzeniem, krytycznym okiem patrzącym na przestrzeń, która konstruuje wybory jednostki, ale także całych społeczeństw. Mówiąc o dokumencie nie zależy nam, na pokazaniu czystej estetyki, czy artyzmu, ale na unaocznieniu szczerości i uniwersalizmu przekazu…

