Trzecia edycja Different Point of View

Uczestnicy trzeciej odsłony projektu ,„Different Point of View” zagłębili się w twórczość Rafała Skalskiego i jego „Kochanków” (2009), zestawiający ze sobą wartości: miłość oraz przyjaźń. Cały obraz dopełnia seksualny aspekt życia osób niepełnosprawnych, których to obecność w dalszym ciągu staje się tematem tabu. Unikając kontaktu z ludźmi fizycznie upośledzonymi, nie do końca dostrzegamy ich marzenia, pragnienia i aspiracje, które nie różnią się niczym od naszych „zdrowych pragnień”. Bohaterowie dokumentu Skalskiego są ludźmi, którzy pomimo swych ułomności, ograniczenia fizycznego, czerpią z życia i cieszą się nim, nie uciekając od trudności dnia codziennego. Skalski przedstawia obraz ludzi posiadających kogoś bliskiego, kogoś zaufanego. Film pt.: „Kochankowie” pokazuje, że ludzie upośledzeni nie czują się gorsi od innych. Z pewnego rodzaju otwartością oraz intymnością wyznań, wprowadzają widza w relacje damsko-męskie – jak sami mówią, ich seksualna aktywność nie jest niczym nadzwyczajnym. Zdają sobie jednak sprawę, że właśnie ta sfera ich życia budzi największą ciekawość.

Different Point of View - Edycja 3

Realizacja trzeciej edycji projektu „Different Point of View” miała miejsce 19.05.2012 r., o godz. 18:00, w siedzibie Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Żarowie (kawiarnia Qltura Cafe: Żarów, ul. Piastowska 10A). Organizatorem przedsięwzięcia był Tomasz Nycz. Patronat nad wydarzeniem objęli: HBO Polska (udostępnienie licencji filmowej).

Można śmiało stwierdzić, iż film dokumentalny dysponuje szeroką gamą kategorii, opisujących formy ekspresji, które w tej dziedzinie twórczości mają na celu unaocznienie faktów i informacji, reprezentujących specyficzne mechanizmy warunkujące mentalność, sposób bycia oraz egzystencję człowieka. Dokument jest subiektywnym spojrzeniem, krytycznym okiem patrzącym na przestrzeń, która konstruuje wybory jednostki, ale także całych społeczeństw. Mówiąc o dokumencie nie zależy nam, na pokazaniu czystej estetyki, czy artyzmu, ale na unaocznieniu szczerości i uniwersalizmu przekazu…

kochankowie

reżyseria: Rafał Skalski
scenariusz: Rafał Skalski
gatunek: Dokumentalny
produkcja: Polska 2009

Kochankowie

„Kochankowie” Rafała Skalskiego posiadają dwojaką, pluralistyczną według mnie naturę. Można mówić tutaj o formie dokumentalnej (w koncepcji reportażu) relacjonującej, przedstawiającej życie osób niepełnosprawnych, w którym to reżyser naznaczył pogodę ducha, ciepło rodzinne oraz jakże wyraźną empatię. Druga strona medalu, to bardzo mocny i celowy zabieg estetyzacji oraz teatralizacji poszczególnych sekwencji filmu. W pierwszym przypadku dostrzegamy proces obserwacji, obiektywnego przedstawienia egzystencji bohaterów filmu. Z drugiej zaś strony, są to bardzo plastyczne koncepcje, fragmenty, które są fabularyzowane przez autora tego dokumentu.

Prelekcja

[…] Bohaterami obrazu Skalskiego są pary, w średnim wieku, które łączą miłość, przyjaźń oraz kontakt fizyczny. Jest to kolejny polski film dokumentalny, przedstawiający relacje interpersonalne między kobietą, a mężczyzną lub bardziej trafnie: kobietą/mężczyzną na wózku inwalidzkim, a drugą osobą o przeciwnej płci. Zaznaczając stan w jakim znajdują się bohaterowie, chciałbym złamać tabu poszczególnych aspektów życia tych ludzi. Tak też czyni Rafał Skalski. Przedstawia wszystkich bohaterów, każdą parę w sposób linearny i sukcesywny, można powiedzieć, że na przemian, na początku dokumentu, naznaczając status związku – który widz bez problemu zauważa i jest w stanie interpretować. Aktorzy, bo tak możemy mówić o bohaterach „Kochanków”, znajdując się visa vis kamery, udowadniają że ów film, nie jest tylko o kilku jednostkach, lecz o wszystkich osobach niepełnosprawnych. Zachodzi tutaj zabieg generalizacji.

Projekcja filmu

[…] Istotnym elementem w filmie Skalskiego jest teatralizacja ujawniająca się widzowi, poprzez ujęcia na kanapie, swoistą grę światła i cienia (kontrast poetyckiej sceny w mieszkaniu Aleksandry i Krzysztofa, myślę tutaj o niebieskim zabarwieniu twarzy i czerwonym kolorze ścian), które dopełniają wyrywki z życia par: zakupy w sklepie, spacery, lekcje tańca, opieka nad dzieckiem czy górskie wycieczki. Reżyser nie tworzy filmu pod wpływem chwili, improwizacji dokumentalnej. Opiera się na konkretnym, wcześnie opracowanym scenariuszu; materiale literackim, który zaadaptowali „aktorzy” – bohaterowie dokumentu (są świadomi obecności kamery np. scena po różnicy zdań, w której bohaterka wymawia imię reżysera).

Dyskusja

[…] Rafał Skalski pomija w swojej narracji przedstawienie trudów życia, z jakim muszą się zmierzyć niepełnosprawni. Nikt się nie żali, nikt się nie skarży. „Kochankowie” z uśmiechem na twarzy zapewniają, że nie są inni, ani nadzwyczajni, o czym mogą świadczyć krótkie sceny relacjonujące ich życie seksualne – utwierdzają nas tym samym w przekonaniu, że robią to tak samo, jak zdrowi ludzie. W tej kwestii naszą uwagę pochłania pozytywny aspekt miłości i pożądania, co sprawiło, że film ogląda się z lekko uśmiechniętą twarzą.