Druga edycja Different Point of View

Celem projektu „Different Point of View” jest budowanie świadomości artystyczno-estetycznej poprzez środek wizualny jakimi są: film dokumentalny, film fabularny oraz animacja. Subiektywne spojrzenie na świat twórców szeroko pojętego filmu odbije się na społeczeństwie, lokalnej wspólnocie, w postaci ambitnego kina. Projekt „Different Point of View” organizowany jest przez Tomasza Nycza (dziś Fundacja Inicjatywa B)! Podczas drugiej odsłony autorskiego projektu „Different Point of View”, uczestnicy przedsięwzięcia zagłębili się w obraz „Szczęściarzy” (2006) oraz „Kliniki” Tomasza Wolskiego. Ten pierwszy, przedstawia obraz trzech pokoi w krakowskim Urzędzie Stanu Cywilnego, w których odbywają się rejestracje urodzeń, zgonów oraz zaślubin. Reżyser poprzez ciekawy, a zarazem popularny zabieg obserwacji ujawnia wizerunek, swoistą twarz, Naszej codzienności i nieprzewidywalnego losu, w których nie braknie sekwencji unaoczniających interpersonalne relacje pomiędzy kobietą, a mężczyzną. W przypadku „Kliniki” (2009) mamy do czynienia z portretem pacjentów polskiego szpitala oraz lekarzy rozmawiających z nimi o typowości życia, smutkach i radościach. Film staje się de facto podsumowaniem drogi życia.

Different Point of View - Edycja 2

Realizacja drugiej edycji projektu „Different Point of View” miała miejsce 21.04.2012 r., o godz. 18:00, w siedzibie Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Żarowie (kawiarnia Qltura Cafe: Żarów, ul. Piastowska 10A). Organizatorem przedsięwzięcia był  Tomasz Nycz (dziś Fundacja Inicjatywa B). Patronat nad wydarzeniem objęli: HBO Polska (udostępnienie licencji filmowej).

Można śmiało stwierdzić, iż film dokumentalny dysponuje szeroką gamą kategorii, opisujących formy ekspresji, które w tej dziedzinie twórczości mają na celu unaocznienie faktów i informacji, reprezentujących specyficzne mechanizmy warunkujące mentalność, sposób bycia oraz egzystencję człowieka. Dokument jest subiektywnym spojrzeniem, krytycznym okiem patrzącym na przestrzeń, która konstruuje wybory jednostki, ale także całych społeczeństw. Mówiąc o dokumencie nie zależy nam, na pokazaniu czystej estetyki, czy artyzmu, ale na unaocznieniu szczerości i uniwersalizmu przekazu…

REPERTUAR DRUGIEJ EDYCJI DIFFERENT POINT OF VIEW

Podczas drugiej odsłony autorskiego projektu „Different Point of View”, uczestnicy przedsięwzięcia zagłębili się w obraz „Szczęściarzy” (2006) oraz „Kliniki” Tomasza Wolskiego. Ten pierwszy, przedstawia obraz trzech pokoi w krakowskim Urzędzie Stanu Cywilnego, w których odbywają się rejestracje urodzeń, zgonów oraz zaślubin. Reżyser poprzez ciekawy, a zarazem popularny zabieg obserwacji ujawnia wizerunek, swoistą twarz, Naszej codzienności i nieprzewidywalnego losu, w których nie braknie sekwencji unaoczniających interpersonalne relacje pomiędzy kobietą, a mężczyzną. W przypadku „Kliniki” (2009) mamy do czynienia z portretem pacjentów polskiego szpitala oraz lekarzy rozmawiających z nimi o typowości życia, smutkach i radościach. Film staje się de facto podsumowaniem drogi życia.

Szczęściarze

reżyseria: Tomasz Wolski
scenariusz: Tomasz Wolski
gatunek: Dokumentalny
produkcja: Polska 2009

Szczęściarze

Szczęściarze, to zbiorowy portret, obraz petentów Urzędu Stanu Cywilnego. Młode pary rejestrują tu swój związek, rodzice nowonarodzone dzieci, wdowcy zgon małżonka, a jubilaci otrzymują medale za długoletnie pożycie małżeńskie. Przez mikro-sceny obserwujemy różne etapy związku pomiędzy kobietą a mężczyzną. Tomasz Wolski w związku z powyższym pokazuje widzom relacje interpersonalne pomiędzy kobietą, a mężczyzną; wszystko to przedstawione jest na osi czasu, ponieważ mamy do czynienia z różnym wiekiem naszych bohaterów.

klinika

reżyseria: Tomasz Wolski
scenariusz: Tomasz Wolski
gatunek: Dokumentalny
produkcja: Polska 2006

Klinika

„Klinika”, przedstawia por­tret pacjen­tów zwykłego, prostego pol­skiego szpitala, lekarzy podczas wykonywania swoich codzien­nych czyn­no­ści roz­mawiających z pacjentami o ich życiu, rado­ściach i smut­kach. Roz­mowy te są dla wielu z nich jedyną moż­liwo­ścią pod­sumowania swojego życia. „Klinika”, swoim obrazem szpitalnej agonii, nawiązuje do pierwszego filmu wyświetlanego w ramach DPoV, „Ucieknijmy od Niej” Marcina Koszałki. Oba obrazy wizualne są pewnym spojrzeniem, swoistą obserwacją życia, przeżyć osób przebywających w szpitalu.

Prelekcja

[…] Film Wolskiego początkowo miał nosić tytuł „Trzy pokoje” (mowa o „Szczęściarzach”), jednak reżyser odbiegł od tego pomysłu ponieważ po zmontowaniu materiału wizualnego, dostrzegł, że jeden film, który chciał zrealizować, składał się z pięciu części, mocnych na swój sposób materiałów, które trafiłyby do widza, aczkolwiek ani jeden fragment, nie posiadał pointy, dlatego też autor filmu podjął się zabiegu wymieszania fragmentów, sekwencji filmu.

Projekcja filmu

[…] Autor filmu ogranicza swoje obserwacje do pomieszczeń, do trzech pokoi krakowskiego Urzędu Stanu Cywilnego, w godzinach jego funkcjonowania. W jednym odbywa się rejestracja urodzeń, w drugim – zgonów, w trzecim – ślubów. Z obserwacji zachowań klientów każdego z trzech wydziałów, a także obsługujących ich urzędniczek, wyłania się wizerunek naszej codzienności, ale także – obraz losu. Przez mikro-sceny obserwujemy różne etapy i koleje związków. Wolski porównuje kilka etapów w życiu człowieka, w tym przypadku są to: narodziny, zaślubiny i pogrzeb, bliskiej nam osoby. Porównanie to nie posiada komentarza słownego od strony reżysera, widz oglądając „Szczęściarzy” samodzielnie ma dokonać krytyki życia, obrazu przedstawionego w filmie.

Dyskusja

[…] W przeciwieństwie do „Ucieknijmy od Niej”, Wolski nie podejmuje się tematu śmierci. Dotyka jej, ale nie rozkłada na czynniki pierwsze. Pomimo szpitalnej otoczki, surowych wnętrz i jak się domyślamy specyficznego zapachu, bohaterowie nie mówią o końcu swojej drogi w życiu, wręcz przeciwnie żartobliwie opowiadają o sytuacjach, przeżyciach, pracy jaką wykonywali, chwilach, które zapamiętali. Są to oczywiście fakty, które pokazują, że pamięć indywidualna jest także bardzo istotna dla jednostki. Pamięć tą możemy analizować i interpretować oraz jak to udowodnił Wolski, przedstawiać za pomocą dokumentu, który przypomina swoistą opowieść obyczajową. To pamięć decyduje o naszym aktualnym i dalszym postępowaniu w oparciu o doświadczenie, które zdobyliśmy w swoim życiu.